Over mij

Elody

Dit ben ik

Leider - Vrijgevochten Vrouw – Intuitief Schrijver – Medicine Woman- Zielsvertaler & Gids

“Mama, als het allemaal zo mooi is daar in de hemel, waarom zijn we daar dan niet?”
Als kind was ik eigenzinnig en scherp waarnemend. Ik voelde meer, zag meer, vroeg meer. Mijn gevoeligheid werd benoemd—soms bewonderend, vaker als ‘te veel’. Te gevoelig. Te aanwezig. Te naïef. Jarenlang dacht ik dat er iets mis met me was, totdat ik ontdekte dat juist in het diepvoelen mijn kracht lag.

Mijn lichaam sprak al vroeg een taal die ik nog niet begreep. Angst, spanningen en onverklaarbare lichamelijke klachten hielden me in hun greep. Geen arts vond een oorzaak, maar diep van binnen wist ik: dit is geen toeval. Mijn intuïtie bracht me naar een rauwe en verschrikkelijk pijnlijke onderstroom— het schetste de  diep ingesleten patronen een  oeroude overleving vanuit overleven, grenzeloosheid, aanpassing en opofferen vanuit mijn vrouwenlijn.  

Ik leerde luisteren. Niet alleen naar woorden, maar naar de fluisteringen van mijn ziel. Naar de boodschappen van mijn voorouders.  Naar de waarheid die al die tijd onder mijn symptomen verborgen lag. Hoe meer ik mezelf toestond mijn eigen pad te volgen,  vrij te breken van  wat ik kende, hoe meer het pad helder werd. Mijn helder voelen, zien en weten werd een gaven. Mijn lichaam mijn kompas.

Nu is dat precies waar ik anderen mee inspireer en in ondersteun: voel het maar. 

Terug naar de Basis

De rode draad in mijn leven is altijd al 'veel voelen' geweest

Mijn reis bracht me terug naar de essentie: voelen. Niet oppervlakkig, maar écht in mijn lichaam zakken. Niet langer wegvluchten van de signalen die het gaf, maar ze durven ontmoeten. Mijn lichaam had altijd gesproken, ik moest alleen nog leren luisteren.

Als oudste dochter begon ik de rol en verwachtingen die op me waren gelegd te onderzoeken. Ik ontdekte de onzichtbare loyaliteiten en verstrengelingen met mijn familie—patronen die niet alleen mentaal, maar diep in mijn energetische en emotionele lichaamslagen lagen opgeslagen. Het voelde als een complexe knoop, die ik laagje voor laagje moest ontwarren.

Die reis bracht me ook naar rauwe pijn. Niet alleen emotioneel, maar fysiek, tastbaar. Pas toen ik leerde luisteren, echt luisteren, ontdekte ik dat ik endometriose had. De diagnose kwam niet zomaar; ze was het resultaat van een diepere reis naar binnen en heel lang volhouden. De pijn was afschuwelijk, maar ook een poort. Naar inzicht. Naar waarheid. Naar mijn stem. Naar mijn vrouwelijkheid.

 

Ik ontdekte dat werkelijke heling gaat over: Volledig jezelf tot expressie durven laten komen. Je uitspreken, jouw boosheid uiten, ook als je stem trilt. Durven verliezen, omdat vasthouden soms meer pijn doet. Rouwen om de versies die je bent geweest en de vrouw vieren die er nu staat. Op komen dagen voor jezelf, steeds opnieuw.  Jouw purpose volgen, ook als de weg ongebaand voelt. Je gevoelsrijke wereld niet alleen verdragen, maar echt beleven.

 En precies dat is wat ik nu doe: ik help vrouwen en professionals om hun eigen waarheid te vinden en te belichamen. Ik begeleid hen naar een diep intuïtief weten, voorbij de ruis, naar het verhaal dat verteld wil worden. Want heling is niet alleen iets wat in stilte gebeurt—het is een beweging. Een stem die gehoord wil worden. Een waarheid die mag worden uitgesproken. Een ziel die wil klinken. 

Voel het maar. 

Wat je misschien nog niet over mij wist...

Mijn diepste verlangen

ik verlang dat wij, als vrouwen, ons lichaam terugclaimen.
Dat we onze eigen wijsheid weer gaan vertrouwen,
dat we voelen dat ons vrouwenlijf en ons gevoel
niet iets is om te beheersen of te verdoven,
maar een bron van kracht, ritme en magie.

ik verlang dat we de verbinding tussen vrouwen weer voelen
dat we herinneren hoe we eeuwenlang bij elkaar kwamen,
hoe heling plaatsvond in de ogen van een andere vrouw
in de veiligheid van een gedeeld weten
in het voelen dat we het niet alleen hoeven dragen.

Ik verlang dat we elkaar opnieuw vinden.
niet als losse individuen
maar als een veld van vrouwen dat zich herinnert
hoe we elkaars spiegels, draagkracht, steun en stem zijn

ik verlang dat we leven naar onze cyclus
naar het ritme van ons lichaam
in plaats van onszelf te dwingen in een wereld die haar natuurlijke stromingen ontkent
Dat we begrijpen dat onze baarmoeder niet alleen een fysieke plek is
maar een poort naar een diepere wijsheid
een portaal van geboorte en creatiekracht

ik verlang dat we durven te zakken
in zowel onze vurige daadkracht als onze zachte flow
Dat we niet langer kiezen tussen kracht en overgave
maar ze allebei belichamen

dat we de diepere magie van ons lichaam
onze emoties en het leven weer voluit durven ervaren 

Want wanneer een vrouw volledig in haar lichaam landt
haar stem terugneemt en haar waarheid belichaamt
dan beweegt niet alleen zij—dan beweegt de wereld
– Voel het maar –